ایرانی با عواملی چون خشونت،انتقام جویی،خرافه گرایی،تعصب و افراط گرایی،انس فرهنگی و تاریخی ندارد و ذائقه ی ما با پندار نیک،کردار نیک وگفتار نیک بیشتر سازگار است.خرد باوری و واقعیت گرایی ما را ملزم می کند که دریچه های هویت فرهنگي خود را به سوی دنیای مدرن بگشاییم و با تمدن های دیگر،تعامل مثبت داشته باشیم.

گسترش روز افزون سانسور در ایران امری هست که حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بدنبال آن بوده تا بواسطه آن مانع از اطلاع رسانی آزاد ، گردش آزاد اطلاعات و در نهایت آزادی بیان شود .
سانسور در جامعه کنونی بسیاری از مباحث از جمله صنعت صدا و سیما ، نشریات ، آموزش ، موسیقی و اینترنت را در بر گرفته است که در این میان وجود شرکت های خصوصی و داخلی بی تاثیر نمی باشد .

جنبش دانشجویی با گرایش های گوناگون و خواسته های متفاوت از صنفی تا قومی،جنسیتی و سیاسی،همچنان زنده است و شاهد این ادعا،بازداشت،اخراج و احضار صدها دانشجو از سوی دستگاه های گوناگون امنیتی و انضباطی است.

رژیم قرون وسطايی جمهوری اسلامی به بهانه ماه رمضان مجازاتهای ضدانسانی خود را شدت بخشیده است.

---

 تا با حقيقت تاريخ خود روبرو نيائيم بر آن چيره نخواهيم شد و آن را پشت سر نخواهيم گذاشت
انقلاب اسلامی، و فرهنگ سياسی جامعه ايرانی بطور کلی، در شهريور 1367/1988 با لحظه حقيقت خود روبرو شد. هزاران جوان انقلابی پرشور، اعضای سازمان هائی در خون تعميد يافته، در سرداب های کشتارگاه هائی که زندان آنها بود دسته دسته از دم شمشير انقلابی که در راهش از جان خود مايه گذاشته بودند گذشتند.